“Zeilen is superleuk!” - Het verhaal van instructeur Isri

12 juli 2018

Isri Bakker (20) is instructeur bij Watersportcentrum De Kaag en sinds dit seizoen zelfs hoofd van de locatie in Spaarnwoude. "Ik ben een zwaardboter", zegt ze zelf, want ze vaart in de laser. Maar inmiddels geeft ze ook les in kielboten, is de waterski- en wakeboardinstructeur en laat ze zich omscholen tot zeilen in de catamaran. Een echte allrounder dus.

‘Het allerleukste van zeilles geven is dat je met kinderen begint die nog niet zoveel kunnen. En dat je ze dan met zoveel plezier ziet groeien, dat ze steeds meer zelf gaan varen. Sommigen zie je na een jaar weer terug en roepen dan “Ik ken jou!”, dat is zo leuk.’

Blijven leren
Isri leerde zelf zeilen bij De Kaag en is er nooit meer weggegaan. ‘Ik was te oud om cursist te zijn, te ervaren, maar vond het hier zo leuk dat ik niet weg wilde. Ik mocht instructeur worden.’ En dat deed ze dus. Eerst een paar jaar alleen in de zomer en nu als tussenjaar na haar middelbare school een vol jaar.
Ook als instructeur blijf je natuurlijk leren, op zeilgebied, maar ook op heel veel andere gebieden. ‘Wij krijgen intern een opleiding als je begint als instructeur. Je leert dan onder andere hoe je met mensen omgaat, hoe je het beste samenwerkt met mede-instructeurs en hoe een lesweek in elkaar zit. Je wordt begeleid met lesvoorbereidingen, een stagemap en observatie van de kinderen. En je bespreekt alles met je stagebegeleider. Het leuke is: ik ben nu weer degene die andere instructeurs opleid.’

Het allermoeilijkste aan zeilles geven weet Isri ook: ‘Je wil per persoon de juiste lestechniek toepassen, je moet dus veel variatie weten en elke persoon juist benaderen.’ Ook het verschil tussen volwassenen lesgeven en kinderen is groot: ‘Volwassenen komen vaak voor privéles, ze zijn oriënterend en kan je theoretischer dingen uitleggen. Terwijl kinderen speels zijn, je moet hun aandacht er bij houden en spelelementen toevoegen.’

Maar jong of oud, uiteindelijk is het mooiste aan zeilles geven dat cursisten weggaan met het gevoel dat ze wat kunnen: ‘Dat je ziet dat ze niet meer bang zijn als het harder gaat waaien, dat je hun zelfvertrouwen hebt zien groeien, dat ze denken – wij kunnen dit wel aan!’

← Terug naar overzicht