Zeilschool Pean: de oerbehoefte blijft

24 augustus 2018

In 1968 veegden twee broers de koeienstal leeg, legden er schoon en droog hooi neer en begonnen zeilles te geven: het was het begin van Zeilschool Pean in het Friese buurtschap Nes, vlakbij Grou. Nu, vijftig later, kijkt Christophe Meijer, de huidige eigenaar, terug op een halve eeuw zeilles. ‘De oerbehoefte blijft. Op het water zijn, groen om je heen, eten en drinken bij je. Samen met het oerinstinct je te willen blijven ontwikkelen.’

‘Leren zeilen is op zich dan ook niet zo heel veel veranderd’, stelt Meijer. Wat wel is veranderd, zijn de boten. ‘Ze zijn van plastic, ze zijn sneller geworden, het gaat meer om de techniek, het is een individuelere sport door de kleinere boten.’ 

Terug naar dat begin. Pean lag aan het water en zonder wegen die naar het buurtschap gingen, was water de enige manier om ergens te komen. ‘Logisch dus dat deze mannen konden zeilen’, zegt Meijer. En die basis zie je bij meer zeilscholen die in die tijd zijn ontstaan: bijvoorbeeld De Veenhoop en Watersportcentrum De Kaag ontstonden ook in de jaren ’50 en ’60 en lagen ook allemaal afgelegen, op plekken waar je alleen met de boot kon komen.
 

‘Iedereen die bij ons komt, komt om te leren, op zoek naar uitdaging en actie.’


Op zoek naar uitdaging en actie
‘Tegelijkertijd waren er de hippies, de randstedelingen op zoek naar avontuur. De broers begonnen met negen cursisten. Ze gingen erop uit, varen over de sloten en meren. En die behoefte is eigenlijk gewoon hetzelfde gebleven.’ Het zijn nu de achterkleinkinderen die komen zeilen. ‘Iedereen die bij ons komt, komt om te leren, op zoek naar uitdaging en actie.’

Zeilschool Pean geeft les aan kinderen van 8 tot 18 jaar in allerlei verschillende boten die passen bij de omgeving waarin Pean ligt. ‘Wij varen bijvoorbeeld tochten met valken, geven les in laerlings, lasers en optimisten, maar de catamarans laten we graag aan andere zeilscholen over. Daarmee ben je bij ons zo aan de overkant, dat past niet goed op ons water. Maar ik zie wel andere mogelijkheden. Over vijftig jaar denk ik dat wij een CWO1 voor de ruimtevaart aanbieden.’ 

Avontuurlijk leren
Het gevoel van zeilen is dan misschien niet zoveel veranderd, de manier waarop Pean de lessen aanbiedt wel degelijk. De zeilkampen in de zomer waar het vijftig jaar geleden allemaal mee begon, blijven altijd bestaan, ook bij Pean. Maar inmiddels is ook in het schooljaar genoeg te doen. ‘We nodigen scholen uit om zeilen en bewegen onderdeel te laten zijn van het leercurriculum. Zo leer je kinderen leiderschap te ontwikkelen, samen te werken, elkaar te laten uitpraten en inhoudelijk mee te denken over oplossingen. We kunnen zeilen zelfs koppelen aan maatschappelijke ontwikkelingen en problemen tijdens deze lessen. Denk bijvoorbeeld aan het verzamelen van afval in het water en terugbrengen naar het vlot tijdens een race.’ 
 

‘In je bootje vaar je rond in een natuurkundesom.'


Dat avontuurlijke leren gaat groeien, al is het maar omdat de behoefte naar ‘buiten’ groeit bij ouders en kinderen. ‘De digitaliserende samenleving speelt daar ook een rol in. Kinderen bij ons stoppen hun telefoon bijvoorbeeld in het telefoonhotel. Een half uurtje per dag mag hij daar uit. Daar zijn ouders heel blij mee, even van dat beeldscherm, van die telefoon weg.’

Rondvaren in een natuurkundesom 
Een speciaal voorbeeld van de combinatie van school en zeilen zijn de speciale bèta-weken op de zeilschool. ‘Je vaart letterlijk rond in een natuurkundesom als je in een bootje stapt. We bieden  dus een combinatie van dat wat je bij wiskunde of natuurkunde moet weten en zeilles.’ En daar komt nog veel meer bij kijken: kinderen leren ook over zichzelf, hun persoonlijke ontwikkeling is in een week zeilles heel belangrijk. ‘Je leert bijvoorbeeld op welke manier je zelf het beste leert. Is dat door iemand je iets voor te laten doen? Of modder je liever zelf eerst wat aan? De combinatie van leren en bewegen is een geweldige. Je leert over jezelf, over alles om je heen en ook nog zeilen!’

Wil je ook leren zeilen of surfen, zoek dan een CWO-erkende HISWA-vaarschool die bij jou past! 

 

Commissie Watersportopleidingen (CWO)
CWO staat voor Commissie Watersportopleidingen, de landelijke organisatie die de normen voor watersportdiploma’s en instructeurs ontwikkelt. Alle HISWA Zeil- en Surfscholen zijn aangesloten bij de CWO en geven les gericht op het behalen van de eindtermen van de CWO. De Stichting CWO is een onafhankelijke stichting die de normen voor watersportdiploma’s en instructeurs ontwikkelt en is opgericht vanuit HISWA Vereniging en het Watersportverbond. CWO ontwikkelt ook steeds meer competentiegerichte opleidingen. De kinderen en volwassenen die leren zeilen en surfen, krijgen op een laagdrempelige manier les, waarbij de nadruk steeds meer ligt op jezelf redden, plezier en enthousiasme. Dit nog voor dat je de termen die daarbij horen helemaal moet kennen. Zo kunnen zeilscholen steeds meer een vrije invulling geven aan de lessen om kinderen in hun eigen tempo te laten groeien. Elke opleidingslocatie heeft zijn eigen doelgroep, specialisaties en boottypen, een eigen opleidingsfilosofie en vaargebied.
← Terug naar overzicht